Berts Ditjes En Datjes

In dit artikel  getiteld "De mens kennen door het brein te kennen is een illusie" is het volgende citaat van filosoof Markus Gabriel te vinden. ‘We kunnen in de hersenen processen waarnemen; bepaalde delen lichten bijvoorbeeld op als we chocolade eten. Maar waar is de smaak van chocolade? Niet ín de hersenen: ik zou niet weten hoe die smaken. Ja, sommige volkeren eten hersenen, maar ze smaken zeker niet naar chocolade!’ Dat is juist maar ik geloof niet dat mensen als Dick Swaab dat suggereren als ze menen dat de geest louter een manifestatie van een fysiek proces is. "Ik ben mijn brein" is een pakkende boektitel maar ons sensomotorisch systeem is hier ook van cruciale betekenis.  De wijze waarop de smaak van chocolade ontstaat is te vergelijken met het ontstaan van de kleur van sinaasappels. We weten dat het netvlies van het oog z.g. staafjes en 3 soorten kegeltjes bevat, dit zijn lichtgevoelige cellen die een signaal aan het brein doorgeven als ze opvallend lic...

Naar aanleiding van https://bertmorrien.blogspot.com/2021/09/logica-en-geloof.html?showComment=1639344660826&m=1#c3240307337023325794 het volgende. RV, Over ware contradicties. Mijn uitgangspositie is dat een ware contradictie een zuiver metafysisch concept is. Dit concept snijdt zichzelf de pas af om ooit door iets of iemand waargenomen te kunnen worden omdat daarvoor onderscheid tussen waarheid en onwaarheid een essentie is. De vraag of iets bestaat is volgens mij de vraag of iets in principe direct of indirect meetbaar c.q. detecteerbaar is. Iemand die beweert dat een ware contradictie bestaat zonder aan te geven hoe die aangetoond zou kunnen worden had net zo goed niets kunnen zeggen, dat is wat mijn jarenlange discussie met Jan-Auke wel duidelijk heeft gemaakt. Dit inzicht is de enige rechtvaardiging van het bewijs uit het ongerijmde wat rigoureus zegt dat een contradictie onwaar is. Feitelijk is het dat wat redeneren mogelijk maakt. Redeneren impliceert zero tolerance voo...

De vraag of de logica universeel geldt is al heel oud en niemand weet het antwoord. De vraag zelf is zeker interessant maar uitgaande van het feit dat de logische denkwijze niet door de evolutie afgedwongen wordt zou je kunnen veronderstellen dat die uitsluitend geschikt gebleken is om een grotere overlevingskans te bereiken. Deze denkwijze zou dus niet per se bruikbaar zijn om op alle mogelijke vragen antwoord te krijgen en met name de vraag waar dit stukje mee begon. Rechtvaardigt dat de veronderstelling dat er dingen bestaan die onverklaarbaar zijn? Ik zou zeggen dat je het bij die vraag moet laten omdat je in principe niets over zulke dingen kunt zeggen. Anderen beweren juist dat je niets behoeft uit te sluiten en dat dit voldoende is om te mogen geloven dat er iets bestaat, ook als de rechtvaardiging daarvoor niet meer is dan een vervulling van persoonlijke wensen. Zolang het bij een persoonlijk geloof blijft kan dat gerespecteerd worden omdat de rechtvaardiging ook persoonlijk ...